…Sonsuz yardımlar dileklerimle esselamu…

…Sonsuz yardımlar dileklerimle esselamu aleyküm…kardeşlerim sizi böyle ekran karşsından izlemek ve eli kolu bağlı oturmak ne kadar acı veriyor bu çare bulamayan beynime ve yüreğime…yüreğimden kopup gelen sedaların nefsime yenildiği bir zamandayım ve böyle olmak zorunda bırakıldığımız bu düzene sitemlerim…hiç bir şey için ağlamamaya yüz tutmuş ve bunun kesin bir ahde dönüşmüş gözlerimden bir damla yaş süzüldü bu gün…bu zulmün belki günler öncesinden başladığını bile bile bu güne kısmet olmuş bu yaşların dökülüşü…yüreğimin bir bomba gibi patlamasını isterdiniz değil mi' -sadece ağlamaklamı yetindin'dediğinizi duyuyorum… hayır şimdi binlerce yürek parçalarcasına haykırıyorum buradan… “bende istiyorum sizinle o acıyı yaşamak ve bende gelmek istiyorum,geceleri uykular bölerek ağlayanların hatırı için,Rabbim ulaştır bizi Rasul(s.a.v.)’in o müthiş kardeşlik hislerine…ne bir günü vuslatına özlemsiz geçirelim nede biz uyuklarken,yapılan zulümden etkilenmeyelim…tok yatmanın acısını aç yatanların kulağımızı parçalarcasına çınlatmasından hissedelim…dualarımız öyle dualar olsunki Filistin için,afganistan,keşmir,ırak için ve şimdi lübnan için geri gelmeyen dualar olsun…uhud’un bedir’in kardeşliğe bir tarih vuran bütün fetihlerin hazzını yaşat bize…ve zulme sessiz kalmanın zulüm için çalışmakla aynı bir sayfayı paylaştığını hatrımızdan hiç çıkarmayalım…” …şimdi zaferin arefesine çok az kaldığını fısıldamak isterim,çünkü inanıyorum,inanıyorum çünkü ZAFER İNANANLARIN OLACAKTIR…üzülmemek için sabret diyemem sana kardeşim,çünkü o zulmü ben yaşamadım ki ama sen yine de sabret,çünkü ALLAH SABREDENLERLE BERABERDİR…ne mutlu bir nebze acı duyanlara,ne mutlu Allah için canın feda edenlere,ne mutlu cenneti özleyenler size…ne acı bir insanı öldüren bütün insanlığı öldürmüş gibidir düsturunu kabullenenlere… “dağları oyup zindan etseler Allah nurunu söndüremezler,dağları oyup zindan etseler davamın önüne geçemezler…”