Yüreğim kanıyor…İşkencelerin beyinlerde canlı…

Yüreğim kanıyor…İşkencelerin beyinlerde canlı bomba,ruhlarda bir ağıt misali kök saldığı filistinli çocukların zeytin karası gözlerine takılırken gözlerim.Henüz anne olmamış taze bedenim açıyor bağrını pervasızca kucaklamak adına minik yüreklerin şerefli sahiplerini… Gözyaşlarım erittikçe büyüttüğüm beni,minik parmakların dokunuşlarındaki kutsallığı hissettriyor aynı zamanda.Sonra sığınıyorum onların olduğu gibi kendi rabbime… İNANIYORUM BOĞAZLARIMIZDA CAN ÇEKİŞEN NEFESLER AKIP GİDECEK BATIDAN DOĞACAK GÜNEŞİN ÜZRİNE DOGRU… SELAMETLE…