(02)= SEN ÖLÜNCE YAŞARSIN…

(02)= SEN ÖLÜNCE YAŞARSIN YAŞAYAN ÖLÜLER UTANSIN
Kurşun yağmuru yağar, üstümüze havadan Karanlık göklerden, yerdeki Asil ruhumuza Ateşten evlerde gizlenen, arlı Namusumuza Sen ölünce yaşarsın, yaşayan ölüler utansın.
Taş bile atamazken, Kurşuna karşı Eller Ne aman diler kafirden, nede ağlar Anneler Yalvarmayın ölürken, onlar vahşii caniler Sen ölünce yaşarsın, yaşayan ölüler utansın.
Matem bile tutmazlar, kıralık kavgasından Doldurmuş sarayları, kıyım yapan katiller Dünya onların olsun, sen Allaha emanet Sen ölünce yaşarsın, yaşayan ölüler utansın.
Ezberledik biz artık, her Kurşunun yerini Ben geldiğini göremem, alır gider birini Kudurmuş katillerin, kan içmeye yemini Sen ölünce yaşarsın, yaşayan ölüler utansın.
Dondurulmuş beyinler,sanki raflara konmuş Kokuşmuş yürekleri, bakın gözleri dönmüş Kalmamış vijdanları, bütün merhamet sönmüş Sen ölünce yaşarsın, yaşayan ölüler utansın.
Bak doğuda bir Pazar, insan için kurulmuş Gülmesini bilmeyen, bak bir bebek vurulmuş Kurşun hayat tanımaz, yavrulu bir kadına İnsan hakkı diyorlar, bu vahşettin adına 02= İmza: TOY Vahit